Advertisement

ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
Editor's Talk ISSUE 25
บทความ - ฉบับที่ 25
วันจันทร์ที่ 19 ธันวาคม 2011 เวลา 14:15 น.
แผ่นดินนี้คือบ้าน คือแดนสวรรค์แสนสุขใจ ผมเขียนบทบรรณาธิการชิ้นนี้ในวันที่สถานการณ์มหาอุทกภัยครั้งใหญ่ที่สุดของสยามประเทศกำลังคลี่คลาย หลังจากที่กรุงเทพฯ เมืองฟ้าอมรของ พี่น้องชาวไทยไม่อาจทานต่อกระแสธาราที่ไหล่บ่าเข้าท่วมมากกว่า 50% ของพื้นที่ทั้งหมด แม้ว่าครอบครัว TPE จะไม่ได้ประสบภัยโดยตรงก็ตาม แต่ในจิตใต้สำนึกของผมแล้ว พวกเราคนไทยทั้งประเทศคือ “ผู้ประสบภัย”

เราล้วนได้รับความสูญเสียกันถ้วนทั่ว สถานการณ์วิกฤตของอาหารและน้ำดื่มที่มันไม่ควรเกิดขึ้นกับประเทศที่เคยประกาศตัวว่า “เราเป็นครัวของโลก” มันก็เกิดขึ้น ในช่วงที่บ้านเมืองของเรากำลังเดินหน้าเข้าสู่วิกฤตจากภาวะอุทกภัยในปลายเดือนตุลาคม ผมต้องเดินทางไปที่เกาหลีใต้เพื่อเข้าร่วมงาน Robot World 2011 มันเป็นการเดินทางที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและกังวลต่อครอบครัว ต่อพนักงาน ผมต้องอพยพลูกๆ และแม่ยายไปอาศัยที่บ้านญาติที่ชลบุรี แม้ว่าที่บ้านจะยังไม่ประสบภัยก็ตาม ส่วนที่ทำงาน พนักงานทั้งหมดร่วมแรงร่วมใจในการเตรียมการรับมือ ผมก็ได้ภาวนาและหวังว่า เหตุการณ์จะผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
ตลอดเวลาที่อยู่ในกรุงโซล ผมต้องตอบคำถามมากมายกับเพื่อนๆ ชาว ต่างชาติที่ไปร่วมงานด้วยกันเกี่ยวกับสถานการณ์น้ำท่วมในประเทศของเรา เพื่อนๆ ทุกคนล้วนให้กำลังใจ และภาวนาให้สถานการณ์ในประเทศไทยคลี่คลายโดยเร็ว พวกเขาหลายคนมีแผนมาฉลองปีใหม่ที่กรุงเทพฯ ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้นผมก็หวังว่า บ้านเมืองของเราน่าจะพร้อมต้อนรับนักท่องเที่ยว

วันที่ผมกลับมาถึงเมืองไทย สถานการณ์น้ำก็ดูจะไม่ดีขึ้น แถมมวลน้ำจำนวนมหาศาลก็กำลังไหลบ่าเข้าท่วมทางฝั่งตะวันตกของกรุงเทพฯ ซึ่งที่พักอาศัยของผมก็อยู่ในละแวกนั้น ผมจึงตัดสินใจที่จะยังไม่รับลูกๆ กลับบ้าน รอดูสถานการณ์อย่างสงบและมีสติ

ในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความกังวลและห่วงใยต่อทุกคนที่เกี่ยวข้อง ผมได้ยิน เพลงที่มีความหมายเหลือเกิน เนื้อเพลงและทำนองช่างมีพลังและไพเราะมาก โดยเฉพาะท่อนที่ว่า

“ในหลวงของแผ่นดิน หล่อรวมให้เม็ดดินทรายกลายเป็นแผ่นดินที่ยิ่งใหญ่ หยดน้ำ หยาดเหงื่อพระองค์หยดลงที่ไหน ทุกข์ร้อนจะพลันสลาย ทุกข์ภัยจะไม่อาจแผ้วพาน
ในหลวงของแผ่นดิน ทรงเป็นที่รักและที่พึ่งพิงให้เราแสนนาน ตั้งแต่เล็ก จนโตจำได้ทุกอย่าง ใต้ร่มพระบริบาล สุขสราญด้วยความร่มเย็น”


ในช่วงเวลาที่แม้ว่า บ้านเมืองของเราจะประสบอุทกภัย แต่ผมเชื่อเหลือเกินว่า ในจิตใจของคนไทยต่างล้วนยังมีกำลังใจที่จะสู้ และหาทางแก้ปัญหา ด้วยทุกคนล้วนมีสิ่งยึดเหนี่ยว นั่นคือ “ในหลวง” พระองค์ทรงทำทุกอย่าง เพื่อคนไทย พระองค์ทรงเป็นตัวอย่างในทุกๆ ด้าน ความวิริยะ อุตสาหะ ไม่ยอมแพ้แก่โชคชะตา และไม่ยอมจำนนต่อเงื่อนไขของธรรมชาติ พระองค์ทรงแก้ปัญหาด้านเกษตรกรรม พลิกแผ่นดินที่ว่ากันว่า แห้งแล้งที่สุด ให้กลับมาเป็นพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์อย่างไม่น่าเชื่อ พระองค์ทรงคิดค้นการทำฝนเทียม เพื่อทำให้ธรรมชาติยอมอ่อนข้อให้เกิดฝนตกลงมาบนพื้นที่ทำกินที่แห้งแล้ง พระองค์พระราชทานแนวคิดในการป้องกันและบรรเทาปัญหาอุทกภัยมาล่วงหน้านานนับสิบปี ด้วยพระปรีชาสามารถและทรงยึดประชาชนเป็นที่ตั้งทำให้การขุดคลองลัดโพธิ์เพียงไม่กี่ร้อยเมตร ช่วยให้พสกนิกรของพระองค์ในย่านพระประแดงรอดพ้นจากภาวะน้ำท่วมได้สำเร็จ

พระองค์ทรงสู้ให้เห็นเป็นตัวอย่าง แม้ในภาวะที่ทรงประชวร พระองค์ต้องต่อสู้กับความเจ็บป่วย แต่พระองค์ก็ยังทรงห่วงใยประชาชนตลอดเวลา พระองค์พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์จำนวนมากในการช่วยเหลือ เยียวยาผู้ประสบภัย และยังคงพระราชทานอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้คนไทยได้มีขวัญและกำลังใจในการต่อสู้ชีวิตต่อไป

บทเพลงที่ไพเราะเพลงนั้น มีท่อนจบที่น่าประทับใจอย่างยิ่งว่า

“แผ่นดินนี้คือบ้าน คือแดนสวรรค์ แสนสุขใจ มีทุกอย่างที่ดีเพราะใคร ฉันจะไม่ลืม”

ครับ ไม่ว่าพวกเราอาจต้องประสบพบกับปัญหาหรือภัยธรรมชาติที่หนักหนาสาหัสแค่ไหนในอนาคต ผมเชื่อว่า คนไทยยังมีความรักในแผ่นดินเกิดแห่งนี้ แผ่นดินที่มีพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเป็นประมุข เป็นศูนย์รวมจิตใจ ประเทศไทยคือบ้าน บ้านที่เราต้องช่วยกันปกปักรักษาดูแล ทั้งยังต้องมีหน้าที่ ในการปกป้องรักษาราชบัลลังก์เพื่อดำรงไว้ซึ่งสถาบันสูงสุดของพวกเรา ชาวไทย

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ
ชัยวัฒน์ ลิ้มพรจิตรวิไล
อ้างอิง : เพลง "ในหลวงของแผ่นดิน" คำร้อง : วิเชียร ตันติพิมลพันธ์, ทำนอง/เรียบเรียง : สราวุธ เลิศปัญญานุ
 
 
JOOMLA TEMPLATES Joomla Templates By JoomlaBear