Advertisement

ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
Editor's Talk ISSUE 22
บทความ - ฉบับที่ 22
เขียนโดย ชัยวัฒน์ ลิ้มพรจิตรวิไล   
วันอังคารที่ 09 สิงหาคม 2011 เวลา 13:04 น.
Editor-Talkความรักที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน
 
วันเวลาหมุนเวียนให้วาระแห่งการเทิดทูนพระคุณแม่อย่างเป็นทางการของสังคมไทยมาถึงอีกครั้ง พวกเราทั้งหมดล้วนแล้วแต่ได้รับ โอกาสแห่งการมีชีวิตจาก “แม่” ไม่ง่ายเลยที่ผู้หญิงคนหนึ่งต้องยอมรับการเปลี่ยนแปลงทั้งทางร่างกายและจิตใจรวมถึงการปรับตัว และดูแลตัวเองอย่างดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพื่อชีวิตหนึ่งชีวิตที่ฝากไว้ในตัวเธอ เมื่อชีวิตหนึ่งกำลังก่อตัวขึ้น การเปลี่ยนแปลงทางร่างกายส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวันของคนเป็นแม่ในทันที อาการแพ้ท้อง คลื่นเหียน อาเจียน หงุดหงิด การเคลื่อนไหวต่างๆ ต้องได้รับการดูแลอย่างเคร่งครัดโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง 3 เดือนแรก เพราะหากไม่ระวังแล้ว โอกาสจะสูญเสียชีวิตน้อยๆ นี้ไปมีมาก หลังจากนั้น ชีวิตน้อยๆ นี้ค่อยๆ เจริญเติบโต ว่าที่คุณแม่ก็ต้องปรับตัวตาม อาหารการกินทุกสิ่งอย่างล้วนส่งผลกระทบโดยตรงแก่เจ้าตัวน้อยในครรภ์ทั้งสิ้น
เมื่อครบกำหนดคลอด ว่าที่คุณแม่บางท่านสามารถคลอดบุตรได้ด้วยกระบวนการธรรมชาติ บางท่านต้องอาศัยการผ่าตัดคลอด แต่ไม่ว่าชีวิตที่เกิดใหม่นี้จะลืมตาดูโลกด้วยวิธีการใดไม่ใช่ประเด็นต้องห่วงใย สิ่งสำคัญยิ่งกว่าคือ เจ้าตัวน้อยได้โอกาสเริ่มต้นชีวิตอย่างสมบูรณ์
 
 
“แม่” ต้องเสียสละและอดทนต่อความเจ็บปวดอย่างที่ไม่อาจมีเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ใดๆ มาวัดได้ การเฝ้าถนอมจากก้อนเลือดจนเป็นทารกน้อยนั้นไม่ใช่ “ภารกิจ” มันคือ ความสุข ความภูมิใจของคนที่เป็นแม่ ทันทีที่ลูกน้อยได้ลืมตาและหายใจด้วยตัวเองได้ จาก “ว่าที่คุณแม่” ก็ได้เป็น “แม่” อย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นนับจากวินาทีนั้น ความจริงข้อหนึ่งที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงแม้วันที่ต้องตายจากกันคือ “ความเป็นแม่ลูกของคนคู่หนึ่ง”
 
 
“แม่” ยังต้องทะนุถนอม เลี้ยงดูลูกน้อยให้มีสุขภาพดี ทั้งทางร่างกายและจิตใจ พร่ำสอนให้เป็นคนดี ให้โอกาสทางการศึกษา เพื่อที่อย่างน้อยเด็กน้อยวันนี้จะเป็นคนที่ไม่เป็นภาระต่อสังคมในวันข้างหน้า หาก “แม่” ท่านใดสามารถฟูมฟักให้ลูกน้อยเป็นคนดี คนเก่ง และช่วยสังคมในภาพรวมได้ สังคมควรให้เกียรติและสรรเสริญ
 
 
ความรักที่แม่มีให้แก่ลูกไม่มีเงื่อนไข ไม่มีข้อผูกมัด ไม่มีสัญญา แม่ให้ทุกอย่างแก่ลูกนับตั้งแต่วันที่รู้ว่า ชีวิตหนึ่งในอุบัติขึ้นในตัวเองแล้ว ผมเชื่ออย่างปราศจากข้อสงสัยว่า “แม่” ต้องให้คำสัญญาและตั้งปณิธานไว้กับตัวเองว่า “จะรักและดูแลลูกอย่างดีที่สุดด้วยชีวิตของแม่เอง” ผมเชื่อว่า โดยส่วนลึกแล้ว “แม่” ไม่ได้ต้องการเรียกร้องสิ่งใดจากลูกในวันที่เขาหรือเธอเติบโตขึ้นมา ท่านหวังเพียงให้ลูกๆ เป็นคนดี เพียงเท่านี้ท่านก็สุขใจ
 
 
ในตอนบ่ายวันหนึ่ง ขณะที่ผมนั่งทำงานและมีเรื่องต้องจัดการมากมาย เสียงโทรศัพท์ข้างตัวดังขึ้น “แม่ของผม” ท่านโทรมาหา ประโยคแรกที่ท่านบอกกับผมคือ “ไม่มีอะไร แค่อยากได้ยินเสียง จะได้รู้ว่า สบายดี” คำทักทายง่ายๆ นี้ มันทำให้ระลึกอยู่เสมอว่า “เรามาจากไหน” “เรามีหน้าที่อะไร” และ “เราต้องทำอย่างไร” ในฐานะลูก
 
หวังในความรักของแม่จะเป็นกำลังใจของลูกๆ ทุกคน ให้ดำรงตนเป็นคนดี
 

 

ปล. กองบรรณาธิการ, คณะนักเขียน และผู้ที่มีอุปการคุณของวารสาร The Prototype Electronics ทุกคน ขอร่วมไว้อาลัยต่อการสูญเสียชีวิตของทหารผู้กล้าและสื่อมวลชนในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ในอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ตกที่แก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี ขอดวงวิญาณของทุกท่านไปสู่สุขคติ


สั่งซื้อออนไลน์


 

 

แก้ไขล่าสุด ใน วันพุธที่ 27 มีนาคม 2013 เวลา 14:59 น.
 
 
JOOMLA TEMPLATES Joomla Templates By JoomlaBear