Advertisement

ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
Editor's Talk ISSUE 24
บทความ - ฉบับที่ 24
เขียนโดย ชัยวัฒน์ ลิ้มพรจิตรวิไล   
วันจันทร์ที่ 07 พฤศจิกายน 2011 เวลา 13:25 น.
Friendship on Crisis
กว่าที่ผมจะเขียนบทบรรณาธิการสำหรับ TPE # 24 นี่เสร็จสิ้นลงได้ ต้องผ่านการรื้อและเขียนใหม่ 3 รอบ ด้วยเกิดเหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงถึง 3 ครั้ง เดิม TPE#24 ตั้งใจจะออกให้ทันงานมหกรรมหนังสือในกลางเดือนตุลาคมที่ผ่านมา ผมได้เตรียมเรื่องเขียนไว้เรื่องหนึ่ง แต่มีเหตุสุดวิสัย ทำให้ไม่สามารถออกได้ทันตามแผน ทำให้ TPE#24 ต้องกลายเป็นฉบับเดือนพฤศิกายน 2554 ไปแทน จึงต้องเปลี่ยนเรื่องที่จะคุยกับคุณๆ ที่รักใหม่ แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ที่หนักกว่าเข้ามากระทบต่อชีวิตประจำวันทั้งของตัวผมเอง คณะทำงานในกองบรรณาธิการ และที่กระทบอย่างหนักหน่วงกว่าคือ พี่น้องคนไทยและแผ่นดินไทยอันเป็นที่รักของพวกเราทุกคน

 

Editor’s note จึงต้องถูกรื้อและเขียนใหม่ด้วยเรื่องราวที่แตกต่างไปจากเดิม ผมเชื่อว่า คุณที่รักที่ติดตาม TPE คงให้อภัยและเข้าใจในการออกวางแผงล่าช้าของ TPE#24 อย่างชนิดที่ผมคงไม่ต้องอรรถาธิบายอะไรเพิ่มเติม เพราะสถานการณ์ตรงหน้าของพวกเราคนไทยทั้งประเทศมันหนักและใหญ่กว่าเหตุผลอันเล็กน้อยของคณะทำงานวารสารเล่มเล็กๆ เล่มนี้

 

ครับ...แผ่นดินสยามอันเป็นที่รักของพวกเราทุกคนประสบกับเหตุอุทกภัยครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกกันมา จากเหตุการณ์น้ำท่วมเล็กๆ ที่บางระกำ มันเลยเถิดจนกลายมาเป็นน้ำท่วมหนักสำหรับจังหวัดในภาคกลาง ไม่ว่าจะเป็นนครสวรรค์ อ่างทอง ชัยนาท จนมาถึงอยุธยา ปทุมธานี นนทบุรี...นิคมอุตสาหกรรมสำคัญกว่า 7 แห่งจมน้ำในชั่วเวลาไม่กี่สัปดาห์ ผู้คนนับล้านต้องประสบกับความทุกข์ยาก ความเสียหายทางเศรษฐกิจที่ยากจะประเมิน และจนถึงนาทีที่ผมเขียนบทบรรณาธิการนี้อยู่ สถานการณ์ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะผ่อนคลายลงมากนัก โดยเฉพาะมวลน้ำก่อนมหึมาที่กำลังนับถอยหลังสู่การถล่มกรุงเทพฯ เมืองฟ้าอมร

 

Mega flooding คือคำที่มีสำนักข่าวแห่งหนึ่งใช้ในการพาดหัว บางสื่อใช้คำว่า นี่คือ สึนามิน้ำจืด ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม มันเกิดขึ้นแล้วตรงหน้า ความจริงที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง และเราไม่มีเวลาอีกแล้วสำหรับการโทษกันว่า ใครคือต้นเหตุ...

 

มีหลายคนต่อว่าต่อขานรัฐบาลอย่างหนักหน่วง นักการเมืองที่ขาดสามัญสำนึกจำนวนไม่น้อย “หนี” เอาตัวรอด หายหัว หายหน้าหายตา ไม่โผล่มาแสดงน้ำใจช่วยเหลือ ไม่มีแม้แต่เงา ..นี่คือ ความรู้สึกที่ผมได้พบเห็นและได้ยินเต็มสองรูหูทั้งในสังคมออนไลน์และจากการไปพบปะผู้คน

 

ผมจึงต้องมาตั้งสติใหม่ว่า ท่ามกลางวิกฤตนี้มันน่าจะมีทางออกที่ดี หรือช่องทางที่เราน่าจะนำเสนอในมุมบวก เพื่ออย่างน้อยที่สุด “ทุกข์” จะได้ไม่เพิ่ม ผมได้เห็นภาพของผู้คนที่มีจิตอาสาออกไปช่วยกันคนละไม้ละมือ ช่วยคนที่กำลังลำบาก การบริจาคสิ่งของเงินทองหลั่งไหลมาอย่างไม่ขาดสาย น้ำจิตน้ำใจจากคนไทยทั่วทั้งประเทศไหลหลั่งมาเพื่อบรรเทาทุกข์แก่พี่น้องชาวไทยอย่างชนิดที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

 

“สี” ที่เคยแบ่งพวกเราให้แตกแยกกันโดนน้ำจากฟ้า น้ำจากป่า น้ำจากเขื่อน ชะล้างจนคนไทยส่วนใหญ่ไม่มีฉัน ไม่มีเธอ มิตรภาพที่เคยเลือนไป กลับมาแจ่มชัดขึ้นอีกครั้ง

 

ผมไม่ให้ราคากับพวกบ้องตื้น บัวใต้น้ำ ที่ยังแบ่งเขาแบ่งเรา แบ่งสีในยามนี้ พวกเขาเหล่านั้นมันสุดจะเยียวยาแก้ไข ต้องปล่อยให้เป็นไปตามกรรม นักการเมืองที่ไม่ยอมปรับตัว แถมยังใช้สถานการณ์ความทุกข์ยากนี้หาประโยชน์ใส่ตัว ก็ต้องปล่อยให้วงล้อของกรรมตามไปคิดบัญชีในภายหลัง

 

Friendship on Crisis คือ มุมมองที่สวยงามที่ผมพบเห็น ถ้าเลือกได้ ผมก็ไม่อยากให้มิตรภาพของคนไทยที่เกิดขึ้นต้องแลกมาด้วยความสูญเสียจากน้ำท่วม แต่ในเมื่อสิ่งนี้มันเกิดขึ้นแล้ว เราคงต้องพยายามเข้าใจ และมองเรื่องราว นี้แบบมีสติ และต้องคิดบวกแบบพอดีพอดี

 

น้ำท่วมนำมาซึ่งมิตรภาพ น้ำท่วมทำให้เพื่อนบ้านที่ไม่เคยคุยกันเลยได้มีโอกาสคุยกัน หมู่บ้านที่ต่างคนต่างอยู่ ชุมชนที่ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน วันนี้ ทุกคน ทุกบ้าน ทุกชุมชนหันหน้าเข้าหากัน ร่วมแรงร่วมใจกันต่อสู้และค้นหาทางออกจากวิกฤตน้ำท่วมนี้อย่างแข็งขัน

 

จนถึงนาทีนี้ ผมยังไม่รู้ว่า วิกฤตน้ำท่วมของสยามประเทศในครั้งนี้จะจบลงอย่างไร วันที่คุณที่รักได้อ่านข้อเขียนชิ้นนี้ของผม กรุงเทพฯ จะจมน้ำตามเพื่อนบ้านจังหวัดใกล้เคียงหรือไม่ (ผมจะมาเฉลยในฉบับหน้า) นั่นไม่สำคัญแล้ว เพราะวันนี้ผมได้เห็นพี่น้องชาวไทยร่วมแรงร่วมใจ ช่วยเหลือกัน บรรเทาทุกข์ยากกันและกัน รวมถึงพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ที่พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์พระราชทานแนวคิดในการแก้ไขปัญหา และพระราชทานกำลังใจอันยิ่งใหญ่แก่ปวงชนชาวไทย ดังนั้นผมจึงเชื่ออย่างไม่มีข้อสงสัยว่า “เรา” จะยังมีโอกาสก้าวข้ามวิกฤตนี้ไปได้ ในวันที่เราผ่านพ้นมันมาได้ และมองย้อนกลับไป ร่องรอยความเสียหายมันอาจทำให้เราเจ็บปวด แต่นั่นก็เป็นเสมือนบันทึกที่ทำให้ได้จดจำว่า

 

น้ำท่วมใหญ่ทำลายบ้านเมืองของเราไปแค่ไหน และน้ำท่วมใหญ่ก็กลับมาช่วยสร้างมิตรภาพให้พวกเราชาวไทยได้อย่างไร...
 
 
JOOMLA TEMPLATES Joomla Templates By JoomlaBear